Separatory

Wprowadzenie — separatory substancji ropopochodnych

Zastosowanie separatora substancji ropopochodnych: urządzenie przeznaczone do oczyszczania wód deszczowych odprowadzanych z parkingów, dróg, stacji benzynowych, oraz ścieków technologicznych pochodzących z myjni samochodowych, warsztatów oraz z miejsc składowania części pojazdów itd. Zasada działania: separator jest urządzeniem przepływowym, w którym następuje wydzielenie zarówno lżejszych od wody substancji ropopochodnych jak, i cięższej od wody zawiesiny. W osadniku zatrzymywana jest zawiesina łatwo opadająca. Następnie ścieki przepływają do komory separacyjnej gdzie następuje separacja cząstek substancji ropopochodnych i ich wypływanie w postaci kropli na powierzchnię oraz sedymentacja części zawiesiny i jej opadanie. Separatory koalescencyjne wyposażone są we wkłady koalescencyjne, których zadaniem jest zwiększenie powierzchni aktywnej w separatorze a poprzez to wzbudzenie lub przyspieszenie zjawiska separacji flotujących kropli produktów ropopochodnych. Następnie ścieki wypływają z urządzenia przez odpływ wyposażony w automatycznie zamknięcie pływakowe (zamykające się w chwili przepełnienia zgromadzonymi substancjami ropopochodnymi) do odbiornika naturalnego lub kanalizacji.

sep1

Norma PN-EN 858 dzieli separatory standardowe na dwie grupy:
Klasa I – separatory koalescencyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie musi być poniżej 5 mg/l
Klasa II – separatory grawitacyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie musi kształtować się poniżej 100 mg/l

Każdy separator musi posiadać urządzenia zabezpieczające, które w sposób automatyczny, bez ingerencji człowieka  zamykają odpływ ścieków z separatora, po uzyskaniu maksymalnej pojemności przetrzymania. Zamknięcie automatyczne jest bardzo istotne, ponieważ wymusza konserwację separatora a w przypadku nagłego wycieku oleju (awarii) pływak natychmiast zamyka odpływ, co całkowicie zapobiega skażeniu odbiornika.

Dobór urządzeń:
Zgodnie z warunkami normy PN-EN 858:2005 dobór separatora substancji ropopochodnych sprowadza się do wyliczenia jego przepływu. Wydajność separatora określa maksymalny przepływ, dla którego zostanie dotrzymana zakładana w normie redukcja stężeń substancji ropopochodnych na odpływie z separatora.

Ogólna formuła doboru separatorów według normy PN-EN 858:
NS = (Qr + fx x Qs) · fd gdzie:
NS – wielkość nominalna
Qr – nominalny przepływ ścieków deszczowych w l/s
Qs – maksymalny przepływ ścieków procesowych w l/s
fd – współczynnik gęstości
fx – współczynnik utrudnienia separacji

Konieczne jest zwiększenie wielkości separatora w przypadku wystąpienia warunków utrudniających separację. Może to być spowodowane przez kilka czynników, np. przez obecność detergentów. Gdy nie jest możliwe zbadanie ilości ścieków z kranów to wartość Qs powinna być obliczana jako suma przepływów z poszczególnych punktów. Myjnie – dla każdej myjni należy przyjmować 2 l/s, zaś na każdy następny 1 l/s ścieków. Jeżeli agregat wysokociśnieniowy jest używany łącznie z myjnią automatyczną to należy przyjmować dla niego 1 l/s ścieków. Dla ścieków deszczowych wielkość separatora zależy od powierzchni i natężenia obliczeniowego deszczu. Dla większości obszaru Polski, z wyjątkiem terenów górzystych, zaleca się przyjmować: 150 l/s /ha.

Montaż:

Separatory są dostarczane na budowę jako kompletne urządzenia. Ich instalacja polega na:
• umieszczeniu separatora w przygotowanym wykopie
• podłączeniu króćców separatora z przewodami kanalizacji deszczowej lub przemysłowej
• starannym zasypaniu separatora piaskiem stabilizowanym.

Szczegółowe wytyczne dotyczące montażu zawarte są w dokumentacji techniczno-ruchowej.

Konserwacja separatorów:
Serwis polega na okresowym opróżnianiu zatrzymanych w urządzeniu odpadów oraz czyszczenia wnętrza separatora. Periodyczność czyszczenia zależy od szybkości gromadzenia się odpadów. Powinno być ono przeprowadzane zawsze po wypełnieniu przez osady połowy objętości osadnika lub wyczerpaniu w 4/5 maksymalnej pojemności przetrzymania olejów, lecz nie rzadziej niż raz w roku. Po oczyszczeniu należy separator napełnić wodą i ustawić zawór pływakowy w pozycji roboczej.

1

2

3

4

5

6

7

8

9

Wprowadzenie – separatory substancji tłuszczowych

Zastosowanie separatora substancji tłuszczowych oraz skrobi: podstawowym zadaniem separatora tłuszczu jest zatrzymanie wszystkich cząstek stałych, tłuszczy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Urządzenie przeznaczone do oczyszczania ścieków technologicznych pochodzących między innymi z hoteli, barów szybkiej obsługi, restauracji, miejsc zbiorowego żywienia, rzeźni, ubojni, przetwórni spożywczych, itd.sep2

Zasada działania: w separatorach tłuszczu wykorzystujemy grawitacyjny przepływ, w wyniku którego następuje oddzielenie lżejszych od wody tłuszczów. Tłuszcze gromadzą się na powierzchni ścieków – w górnej części zbiornika. Silnie zatłuszczone ścieki technologiczne nie powinny być odprowadzane bezpośrednio do instalacji kanalizacyjnych, ponieważ powoduje to szereg problemów związanych z funkcjonowaniem biologicznych oczyszczalni ścieków oraz zwiększa koszty eksploatacji sieci kanalizacyjnej. W celu zminimalizowania niekorzystnych skutków bezpośredniego odprowadzania tłuszczów roślinnych i zwierzęcych do kanalizacji (zatykanie przewodów, emisje gazów gnilnych, zwiększone zużycie tlenu w biologicznych oczyszczalniach ścieków) konieczne jest odtłuszczenie ścieków jak najbliżej źródła powstawania zanieczyszczeń tłuszczowych. Separatory tłuszczów stosuje się na odpływach ścieków technologicznych, w których występuje zwiększone stężenie tłuszczów roślinnych i zwierzęcych.

Norma DIN 4040 oraz norma PN EN 1825 według której budowane są nasze separatory tłuszczu, wyszczególnia 4 podstawowe kryteria według których jest możliwy właściwy dobór urządzenia:
1. Maksymalny dobowy przepływ ścieków
2. T emperatura ścieków
3. Z awartość tłuszczu w ściekach
4. Z awartość detergentów w ściekach

Odpowiednią wielkość przepływu separatora ustala się według następującego wzoru:

Q = P · Wt · Wg · Wd

gdzie:
P – oznacza maksymalny przepływ dobowy
Wt – oznacz współczynnik temperaturowy
Wg – oznacza współczynnik gęstości tłuszczu w ściekach
Wd – oznacza współczynnik detergentowy
Wt = 1 – dla ścieków o temperaturze poniżej 60ºC
Wt = 1,3 – dla ścieków o temperaturze powyżej 60ºC

Dla ścieków z restauracji, rzeźni, masarni i innych tego typu obiektów, przyjmuje się że stopień stężenia tłuszczów w ściekach wynosi poniżej 0,94 g/cm3. W tym wypadku: Wg = 1

Niektóre tłuszcze typu: oleistego mają gęstość powyżej 0,94 g/cm3 dla nich należy przyjąć Wg = 1,3

W wypadkach kiedy używane są wspomagające środki czyszczące oraz inne środki myjące, wpływające na utrudnienie separacji Wd = 1,3

Jak obliczyć daną „P”, czyli:
Dobór urządzenia w zależności od rodzaju i wielkości instalacji

Maksymalny przepływ dobowy „P” możemy obliczyć według wzoru:

wzor

gdzie:
Q1 – średnia dobowa ilość ścieków
T – współczynnik nierówności godzinowej
t – średni czas pracy instalacji
Współczynnik „T” dla różnych obiektów produkcyjnych i gastronomicznych wygląda następująco:
T – hotel – 5
T – restauracja – 8
T – stołówka – 20
T – szpital – 13
T – mały zakład mięsny, do 5 sż./tydzień – 30
T – średni zakład mięsny, do 10 sż./tydzień – 35
T – duży zakład mięsny, do 40 sż./tydzień – 40
1 SŻ = przerób 1 szt. wołu/ 2,5 szt świni

Q1 – powinno być przyjmowane na podstawie rzeczywistych pomiarów zużycia wody. Kiedy jest to niemożliwe według wytycznych podanych przez Producenta.

I tak dla zakładów żywienia zbiorowego, przyjmuje się:

Q1 = G · Zw

gdzie:
G – liczba gorących posiłków przygotowanych w ciągu 1 doby
Zw – zużycie wody w litrach na przygotowanie jednego posiłku
Zw – hotel – 80 L
Zw – restauracja – 50 L
Zw – stołówka – 10 L
Zw – szpital – 20 L

A dla zakładów przetwórstwa mięsnego, przyjmuje się:

Q1 = G1 · Zw1

gdzie:
G1 – dzienna produkcja wyrobów kiełbasianych w kg
Zw1 – zużycie wody w litrach na 1 kg wyrobu
„Zw1” dla różnej wielkości zakładów przyjmuje się wg poniższego zestawienia:
Zw1 – mały zakład mięsny, do 5 sż/tydz. – 20
Zw1 – średni zakład mięsny, do 10 sż/tydz. – 15
Zw1 – duży zakład mięsny, do 40 sż/tydz. – 10

Montaż:

Separatory są dostarczane na budowę jako kompletne urządzenia. Ich instalacja polega na:
• umieszczeniu separatora w przygotowanym wykopie
• podłączeniu króćców separatora z przewodami kanalizacji przemysłowej
• starannym zasypaniu separatora piaskiem stabilizowanym.

Szczegółowe wytyczne dotyczące montażu zawarte są w dokumentacji techniczno-ruchowej.

Konserwacja separatorów:

Serwis polega na okresowym opróżnianiu zatrzymanych w urządzeniu odpadów oraz czyszczenia wnętrza separatora. Periodyczność czyszczenia zależy od szybkości gromadzenia się odpadów. Powinno być ono przeprowadzane zawsze po wypełnieniu przez osady połowy objętości osadnika lub wyczerpaniu w 4/5 maksymalnej pojemności przetrzymania olejów, lecz nie rzadziej niż raz w roku. Po oczyszczeniu należy separator napełnić wodą i ustawić zawór pływakowy w pozycji roboczej.

1a

2a

3a

4

5a

6a

7a

8a

9a

Systemy alarmowe

Systemy alarmowe: OMS 1 i OIL SET 100 to urządzenia alarmowe. Systemy alarmowe umożliwiają kontrolę poziomu oleju w separatorze. Sygnalizują konieczność opróżnienia urządzenia. Urządzenie składa się ze sterownika, dedykowanej sondy przewodnościowej oraz złącza kablowego. Sterownik posiada obudowę w klasie IP 65 i może być montowany na zewnątrz. Sonda jest przystosowana do pracy w środowisku wybuchowym i posiada odpowiedni certyfikat ATE X. Dodatkowym atutem urządzenia jest wewnętrzna samokontrola prawidłowości działania.

Typy zbiorników:

Mini separator substancji tłuszczowych typ: MOT 0,5

tabmini

minisep

DTR – SEPARATOR TŁUSZCZU I SKROBI

Budowa i zasada działania

Separatory substancji tłuszczowych i skrobi przeznaczone są do oczyszczania ścieków sanitarnych z tłuszczy spożywczych i skrobi w procesie flotacji. Ścieki zanieczyszczone technologiczne nie powinny być odprowadzane bezpośrednio do kanalizacji. Tłuszcz wpływa negatywnie na środowisko naturalne jak i na sprawność działania samej instalacji. Do usuwania tłuszczu ze ścieków stosuje się separatory tłuszczu. Separatory tłuszczu stosuje się wszędzie tam, gdzie ścieki zawierają tłuszcz w większej ilości niż w typowych ściekach bytowych. Urządzenia należy instalować tuż za miejscem powstawania ścieków. Typowe przykłady zastosowania to: hotele, restauracje, rzeźnie, masarnie, zakłady rybne, zakłady przerobu odpadów zwierzęcych, zakłady utylizacji resztek po zwierzęcych itp. Nie należy instalować separatorów tłuszczów w sieci ścieków sanitarnych. Ze względu na konieczność okresowych kontroli wnętrza separatora oraz jego oczyszczenia, nie zaleca się lokalizowania urządzenia w drogach, parkingach, itp. Lokalizacja separatora musi umożliwiać dojazd do urządzenia wozu asenizacyjnego i przeprowadzenia czynności eksploatacyjnych. Dostępne są również separatory tłuszczu ze zintegrowanym odmulaczem. Przy doborze separatora z komorą osadową należy uwzględnić zarówno przepustowość hydrauliczną urządzenia, jak i zalecaną pojemność odmulacza.

Działanie separatora polega na wykorzystaniu grawitacyjnego przepływu, w wyniku którego następuje oddzielenie lżejszych od wody tłuszczu. Po wypłynięciu tłuszcze gromadzone są na powierzchni ścieków tworząc kożuch tłuszczowy. Duże znaczenie dla skutecznego działania separatorów tłuszczu ma powierzchnia czynna, która zmienia się wraz z obciążeniem hydraulicznym. Są one projektowane zgodnie z wymogami normy EN 1825-1:2007 i dyrektywy budowlanej 89/106/EWG.
Proces oczyszczania w separatorze ze związków tłuszczowych odbywa się w komorze separacyjnej.

Odmulacz – w celu zagwarantowania wymaganego przepisami stopnia oczyszczenia ścieków z substancji tłuszczowych należy każdy separator poprzedzić odpowiedniej pojemności osadnikiem, w którym następuje sedymentacja zawiesiny mineralnej (piasek, ciała stałe itp.). Może on być niezależnym urządzeniem zainstalowanym przed separatorem lub zintegrowany z separatorem

  • Zbiornik wykonany metodą rotacyjną z polietylenu
  • Polietylenowe pokrywy z zamknięciem na klucz
  • Króciec wlotowy wyposażony w deflektor zapewniający ustabilizowanie przepływu dopływających ścieków
  • Wyposażenie wewnętrzne z polietylenu

W opcji:

  • Nadbudowy polietylenowe
  • Włazy żeliwne
  • Alarm optyczno-akustyczny
Eksploatacja

Skuteczność oczyszczania ścieków przez separator zależy od prawidłowego doboru oraz jego prawidłowej eksploatacji. Częstotliwość czyszczenia separatora zależy od ilości tłuszczu. Warstwa tłuszczu musi być regularnie usuwana. Trzeba co miesiąc skontrolować i opróżnić jeżeli została przekroczona graniczna grubość warstwy substancji tłuszczowych a odmulacz jest wypełniony w połowie swojej objętości. Codziennie natomiast musimy czyścić mini separatory montowane pod zlewozmywakiem lub za zmywarką. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności czyszcząco-konserwacyjnych, napełnić zbiornik wodą, do momentu ustabilizowania jej poziomu (nastąpi odpływ przez króciec wylotu). Ze względu na zaliczenie mieszanin wodno-olejowych oraz osadów zaolejonych do odpadów niebezpiecznych, opróżnianie separatora powinno być zawsze przeprowadzane przez firmy posiadające odpowiednie koncesje upoważniające do wykonywania tego typu usług. Dla każdego urządzenia należy prowadzić książkę eksploatacyjną, w której powinny znajdować się wpisy każdej przeprowadzonej czynności kontroli, czyszczenia i konserwacji. Zabronione jest doprowadzanie ścieków bytowo gospodarczych, wód opadowych oraz substancji ropopochodnych do separatorów substancji tłuszczowych.

Zalecenia producenta

Instalację separatora należy powierzyć wykwalifikowanej firmie zajmującej się montażem tego typu instalacji i posiadającej w tym zakresie odpowiednie uprawnienia. Separator substancji tłuszczowych jest podłączony do kanalizacji i posadowiony w gruncie, w przygotowanym uprzednio wykopie. Separator zakopany jest w ziemi, a jedynym jego widocznym elementem na powierzchni ziemi jest pokrywa zainstalowana na włazie rewizyjnym. Zbiornik separatora wykonany jest z polietylenu liniowego, metodą formowania rotacyjnego, co gwarantuje jego trwałość, wytrzymałość, odporność na ścieki oraz na korozyjne działanie gruntu. Należy pamiętać, że zbiornik oczyszczalni powinien być właściwie posadowiony, a pewne etapy jego montażu muszą być wykonywane w odpowiedniej kolejności.

Przy posadowieniu zbiornika należy:

  • wykluczyć występowanie widocznych wad fizycznych, które mogły powstać podczas transportu zbiornika,
  • wykonać wykop o długości i szerokości większej o jeden metr od wymiarów zbiornika
  • wypoziomować i wyrównać dno wykopu
  • przygotować piasek stabilizowany służący do obsypania zbiornika
  • usypać na dnie wykopu 30 cm warstwę piasku z cementem
  • umieścić separator w wykopie i wypoziomować wzdłuż osi podłużnej i poprzecznej
  • podłączyć wlot i wylot separatora do kanalizacji zgodnie z kierunkiem przepływu ścieków
  • podłączyć wentylację
  • zamontować nadbudowy o ile zachodzi taka konieczność
  • obsypać zbiornik warstwą piasku z cementem o grubości 30 cm w celu ustabilizowania zbiornika w wykopie. Przestrzeń pomiędzy zbiornikiem a ścianami wykopu musi być wypełniona mieszaniną piasku z cementem w proporcji 50 kg cementu na 1 m3 piasku. Ilość cementu na m3 wzrasta proporcjonalnie do zagrożenia podtopienia zbiornika przez wody gruntowe
  • napełniać separator równomiernie wodą w miarę zasypywania wykopu.

DTR – SEPARATOR WĘGLOWODORÓW

Budowa i zasada działania

Separatory substancji ropopochodnych przeznaczone są do oczyszczania wód deszczowych, roztopowych i po procesowych z terenów, które w sposób permanentny zagrożone są skażeniem substancjami ropopochodnymi. Są to urządzenia przepływowe tzn. w urządzeniach tych w sposób mechaniczny następuje separacja olei wolnych i emulsji semistabilnych od reszty ścieków podczas ich przepływu przez instalację. W przypadku właściwego przepływu doboru wielkości nominalnej, przy wystąpieniu przepływu nominalnego, zapewniony jest laminarny przepływ zaolejonych wód deszczowych.

Proces oczyszczania w separatorze ze związków ropopochodnych odbywa się w komorze separacyjnej w której umieszczony jest filtr koalescencyjny lub lamelowy. Skuteczność grawitacyjnego procesu separacji cieczy lekkich ze strumienia ścieków jest uwarunkowana funkcjonowaniem filtra koalescencyjnego lub lamelowego. Na powierzchni filtra dochodzi do stabilizacji laminarnego przepływu w ściśle określonych trajektoriach ruchu cząstek, w ukośnych i równoległych kanalikach filtra typu „plaster miodu”. Przepływ strumienia cieczy odbywa się ku górze wraz z zafalowaniem wywołanym przez układ kanalików. Pozwala to na osadzanie się substancji ropopochodnych na ścianach kanalików, wzajemne łączenie się cząsteczek cieczy lekkich – koalescencję, następnie odrywanie się większych cząstek mających już zdolność wyporu i przemieszczanie się ich ku górze, gdzie wypływają na powierzchnię w komorze technologicznej. Zapewnia to utrzymywanie na odpływie z separatora wód podczyszczonych o zawartości substancji ropopochodnych nie przekraczającej 5,0 mg/dm³ – jak dla I klasy separatorów wg normy EN 858-1 zgodny z dyrektywą budowlaną 89/106/EWG.

Odmulacz – w celu zagwarantowania wymaganego przepisami stopnia oczyszczenia ścieków z substancji olejowych (poniżej 15 mg/l na wylocie) należy każdy separator poprzedzić odpowiedniej pojemności osadnikiem, w którym następuje sedymentacja zawiesiny mineralnej (piasek, żwir, muł, popioły itp.). Może on być niezależnym urządzeniem zainstalowanym przed separatorem lub zintegrowany z separatorem

Automatyczne zamknięcie – każdy separator musi posiadać urządzenie zabezpieczające, które w sposób automatyczny, po uzyskaniu maksymalnej pojemności przetrzymania. Pojemność ta jest różna dla różnych modeli separatorów. Zamknięcie automatyczne jest bardzo ważne, wymusza konserwację urządzenia lub w przypadku nagłego wycieku – awarii zamyka odpływ z urządzenia i zapobiega skażeniu odbiornika.

By-pass – w przypadku przepływu nie przekraczającego przepływu nominalnego wszystkie ścieki kierowane są do komory separacyjnej. Natomiast w przypadku większych przepływów niż nominalny ścieki zostaną skierowane wewnętrznym by-passem bezpośrednio do odbiornika. Separator z obejściem może przyjąć duże przepływy w przypadku ulewy, nie zaburzając pracy separatora.

Opis:

  • Zbiornik wykonany metodą rotacyjną z polietylenu
  • Polietylenowe pokrywy z zamknięciem na klucz
  • Króciec wlotowy wyposażony w deflektor zapewniający ustabilizowanie przepływu dopływających ścieków
  • Wyposażenie wewnętrzne z polietylenu
  • Automatyczne zamknięcie pływakowe wytarowane na gęstość 0,85

W opcji:

  • Nadbudowy polietylenowe
  • Włazy żeliwne
  • Alarm optyczno-akustyczny
Eksploatacja

Skuteczność oczyszczania ścieków przez separator zależy od prawidłowego doboru oraz jego prawidłowej eksploatacji. Dlatego czyszczenie separatora należy przeprowadzać co najmniej raz na 6 miesięcy (chyba że warunki w jakich pracuje wymagają częstszego). Jednak trzeba co miesiąc skontrolować i opróżnić jeżeli:

  • została przekroczona graniczna grubość warstwy substancji olejowych a osadnik jest wypełniony w połowie swojej objętości
  • poziom ścieków podniósł się o więcej niż 20 mm co oznacza, że nastąpiło zjawisko podpiętrzenia w wyniku odcięcia odpływu przez „pływak” bądź zanieczyszczenia filtra koalescencyjnego.

Filtr czyścić wodą bez stosowania urządzeń ciśnieniowych. Można go wyjąć z separatora dopiero po jego całkowitym opróżnieniu. Pływak opadł i odciął odpływ ścieków w wyniku nieszczelności, zabrudzenia filtra bądź przekroczenia w zbiorniku granicznej grubości warstwy oleju. Po opróżnieniu separatora należy zawsze oczyścić wkład koalescencyjny, zamknięcie pływakowe. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności czyszcząco-konserwacyjnych, napełnić zbiornik wodą, do momentu ustabilizowania jej poziomu (nastąpi odpływ przez króciec wylotu) oraz podnieść pływak aby zaczął unosić się na powierzchni. Ze względu na zaliczenie mieszanin wodno-olejowych oraz osadów zaolejonych do odpadów niebezpiecznych, opróżnianie separatora powinno być zawsze przeprowadzane przez firmy posiadające odpowiednie koncesje upoważniające do wykonywania tego typu usług. Dla każdego urządzenia należy prowadzić książkę eksploatacyjną, w której powinny znajdować się wpisy każdej przeprowadzonej czynności kontroli, czyszczenia i konserwacji. Zabronione jest doprowadzanie ścieków bytowo-gospodarczych oraz tłuszczy, olei roślinnych i zwierzęcych do separatorów substancji ropopochodnych.